het zonnetje in mij
is meestal thuis en vol met stralen
schroom niet
om er een paar te komen halen

het wonderlijke van liefde is
hoe meer je deelt
hoe meer het wordt
hoe meer het heelt

ieder heeft recht
op liefde en geluk
vertrouw er maar op
er is ook voor jou een stuk

wat je verleden ook is geweest
wat je ook hebt gedaan
ieder mens heeft evenveel waarde
en rechten om te bestaan

iedere ziel
is een stralend licht
dat zich graag gespiegeld ziet
op elk gezicht

mooi mens
met je schaduw en zonnige kant
laten we samen dansen
hand in hand

zingen over liefde
praten tot diep in de nacht
intens delen
alles waar je over dacht

laten we lachen
zodat het ons hart kan luchten
we kunnen het leven weer aan
en hoeven niet meer te vluchten

we mogen zijn zoals we zijn
ieder mens is goed genoeg
geboren uit het geheel
dat de stralen altijd al in zich droeg

~ Anja ~

© 6 februari 2011

 

‘schaduwtje schaduwtje aan de wand
toon mij eens mijn donkere kant’
‘lieve kind, dat doe ik al mijn hele leven
want het is een ieder meegegeven’

mijn schaduw wil herkenning
en de daaropvolgende erkenning
net als bij ieder mens
is dat ook jouw schaduw’s wens

wegstoppen of ontkennen heeft geen zin
want de schaduw gaat daar dwars tegenin
je bent pas echt heel
na integratie van ook je andere (donkere) deel

dan zal de nee-stroom stoppen met saboteren
en niet langer de ja-stroom blokkeren
het zal je leven steeds verder verrijken
en helpt je helderder naar jezelf te kijken

dat wat je het meest in anderen stoort
is waarschijnlijk iets wat ook bij jou hoort
het kan betekenen
dat je nog met dit of het tegenovergestelde hebt af te rekenen

niet al het donkere is een schaduwkant
maar juist een gevolg door het te negeren
zoeken we de rust in onszelf
dan kunnen we veel over onszelf leren

mijn schaduw WIL graag teveel
daarom kijk ik naar dat deel
probeer dat wat is te aanvaarden
zodat ik hier beter kan aarden

wispelturigheid, ongeduldigheid
graag alles onder controle, moeite met autoriteit
dat zijn zo wat donkere trekjes van mij
ik geef het toe en laat het vrij

ik ben niet perfect
maar zoals ik ben zeker goed genoeg
een mens zoals alle andere
ik doe mijn best, ik worstel en ik zwoeg

ik maak fouten, keer op keer
maar dat is waar ik ook van leer
ik probeer mezelf ervoor te vergeven
en dapper door te gaan met leven

met wat diepe donkere dalen
hersenen die soms teveel malen
baan ik mijn weg naar boven
en blijf ik zeker ook in het goede van mezelf geloven

~ Anja ~

© 25 januari 2011

 

not everything we want
is meant to be
our soul knows
just wait and see

life can go
in strange directions
when you feel its right
you can take some actions

let the energy
have its natural course
the flow might surprise you
and lead you to your inner source

~ Anja ~

© 3 januari 2011

 

reizigers passeren mijn pad
een uitwisseling en een groet
bronnen van inspiratie
vullen mijn weg met goede moed

het pad van de pionier
lijkt soms eenzaam en alleen
buiten de gebaande paden
hij kan er niet omheen

als ik het voel borrelen en bruisen
diep van binnen maar ook rondom mij
ontwaakt de sluimerende passie
en maakt het hart weer vrij

dan weet ik en voel ik
dit is de weg die ik moet gaan
rugzak mee en huppelen
kom op, er tegenaan!

over hoge bergen
langs moerassen en door diepe dalen
een ding weet ik zeker
de eindstreep zal ik zeker halen

~ Anja ~

© 30 december 2010

het gevoel
heeft veel te verwerken
zeker als het openstaat
en zich niet door hokjes laat beperken

dat iets zo is
maakt ook het tegendeel waar
licht en donker
vloeien langzaam over in elkaar

hoe laat het hart zich vertalen
als de mond het werktuig is van het hoofd
als verstand niet meewerkt
en er nog in dualiteit wordt geloofd

buiten de begaande paden
lijkt het een ondoorgrondelijk woud
ben je moeilijk te volgen
en krijgt dan al snel het stempel ‘fout’

boven de dualiteit
is er slechts houden van
lost frustratie op in het niets
is er niets wat niet mag of kan

elk gevoel van begrip
is een pleister op de wonde
een kus op het voorhoofd
die regelrecht naar het hart wordt gezonden

~ Anja ~

 

 

je kunt nog zo gooien met teksten
en logische redeneringen
uiteindelijk draait het slechts om gevoel
groei, evolutie en leringen

vanuit zelfliefde
geven we onze grenzen aan
vanuit naaste liefde
reiken we anderen hun lessen aan

dat voelt soms heftig
en verre van fijn
veroorzaakt verdriet
en onafwendbare pijn

je vraagt je af
hoe het zo ver heeft kunnen komen
want je begon vol enthousiasme
met zulke hoopvolle dromen

ieder leven
heeft zo z’n eigen draaiboek
voorzien van een groot hangslot
naar de sleutel mag je op zoek

voor het belangrijk deel
ligt de regie in eigen macht
voor het andere deel
geleid door een onzichtbare kracht

vertrouwen en overgave
wat moet zijn zal zijn
geduld en acceptatie
het lijkt een eeuwig refrein

de sleutel hiervan
is te vinden in het diepere gevoel
je hogere zelf
zal je leiden naar het uiteindelijke doel

~ Anja ~

© 17 augustus 2010

 

al is de wereld om je heen
nog zo grauw en grijs
je eigen kleur
brengt je nooit van de wijs

geef de wereld
een flinke dosis rood
verf haar met liefde
want ze is in nood

sprenkel wat geel
overal waar je loopt
zonnige straaltjes
waar men zo innig op hoopt

dans met roze
van donker tot licht
des te meer roze tinten
des te lichter het gewicht

eer het groen
van alle planten
zuurstof en voedsel
produceren zij van alle kanten

gevoel van eenheid
in ons eigen land
bereik je het beste
met oranje in de hand

van de hemel
komt het mooie blauw
door engelen gezonden
ze houden van jou

purper, violet en paars
komen diep binnen
bevorderen de intuïtie
en zullen steeds meer terrein winnen

goud en zilver
als de zon en de maan
schijnen je enthousiast tegemoet
en kijken je lachend aan

dan rest er nog wit
en het vermeende zwart
sluit het hele spectrum
volledig in je hart

~ Anja ~